fragmenten
Piet Meijer, 78 jaar. Hij zocht naar een manier om zijn
verhaal te vertellen. ‘Straks ben ik er niet meer en dan weten
de jongens niet wie hun vader eigenlijk was’. Vanaf zijn geliefde
plek vertelt hij over zijn jeugd in de oorlogsjaren, zijn gevangenschap
in Buchenwald als 16-jarige Amsterdamse Joodse jongen. Die ervaring is
hij nooit meer kwijtgeraakt. Hij spreekt over zijn huwelijk, twee overleden
kinderen, zijn vrouw, die veel te vroeg ziek wordt en overlijdt.
Hoe hij herinnerd wil worden door zijn twee zoons? ‘Als een
jongen samen met mijn jongens’.
Reactie van één van zijn zoons, na het zien van
de film:
‘Dit is echt zoals ik hem ruim 40 jaar ken. Zijn verhaal over
zijn oorlogsverleden heeft mij getroffen, er waren dingen waar ik niks
van wist. Zelfs nu hij nog leeft is deze DVD voor mij al een waardevol
document en maak ik me geen zorgen dat ik later misschien niets meer van
hem heb’.
Els Haaker, 51 jaar en op een keerpunt in haar leven. Ze is gelukkig getrouwd en heeft twee zelfstandige kinderen. Familie is belangrijk voor haar. Ze vertelt over haar ouders en het afscheid. De vader, waarmee ze nooit goed contact heeft gehad, zijn moeilijke aard. Haar moeder, de altijd reddende engel. De onlosmakende band tussen moeder en dochter. Na haar 50ste neemt Els zich voor een nieuw begin te maken. ‘Ik ga nu iets voor mezelf doen’. Ze start een eigen bedrijf. Haar gevecht met zichzelf blijft, bang om anderen tekort te doen.
Reactie van Els:
‘Deze DVD symboliseert mijn nieuwe start. Het was een heerlijke
dag, waarin alle ruimte en tijd gegeven werd om mijn verhaal te vertellen.
Mijn man en de kinderen hebben geboeid naar mijn verhaal zitten kijken:
‘dit is Els dus ook’.
